Το "εγώ" και το "πνεύμα"

Ένας δάσκαλός μου είπε κάποτε ότι το Εγώ (ego) είναι σαν ένα δίχρονο κορίτσι:
Το αγαπάμε βαθυά, αλλά δεν το αφήνουμε να

"...δεν χωράει 'φχαριστώ..."

Σαν αστεράκι κάτω εδώ για συντροφιά μου
σαν ερημώνει και ο κόσμος κι η καρδιά μου
κοιτάζω μέσα από του χρόνου τη σχισμάδα
και βλέπω εσένα, φιλενάδα, φιλενάδα

Τόσα καλά που μας χαρίζει η ζωή μας

Έχω καιρό να γράψω...

Είναι πολλές μέρες που στριφογυρίζουν στο μυαλό μου σκέψεις ανάκατες που προσπαθούν να γίνουν λέξεις που θα μπορούν  να αποτυπώσουν τα αισθήματα των τελευταίων ημερών...

Ακόμη και την ημέρα την τελευταία, μπλακ τζακ πέτυχε: 21 Φεβρουαρίου

Μελαγχόλησες, νιώθεις πεταμένος

Μες στην πόλη σου σα ξένος, βρε παιδί μου αμάν

2 χρόνια μακριά απ' τον Θόδωρο της καρδιάς μας

δύο χρόνια μακριά απ’ τον Θόδωρο

σαν μια αβάσταχτη αιωνιότητα γιατί τον αγαπήσαμε

Οι φόβοι και η μάχη με τον χρόνο

«Αχ, λίγο καιρό, να προλάβω, να τελειώσω το Εργο! Υστερα, καλώς να ορίσει ο Χάρος», έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης, που ζητούσε χρόνο από τον Θεό για να δημιουργήσει

«Γιατί γράφετε σαν να 'ταν να πεθάνετε; φώναξα, αληθινά απελπισμένη». γράφει η Ελένη Γκίκα.
Κι εκείνος της απάντησε: «Οχι, δε θα πεθάνω, συντρόφισσα, και μη στενοχωριέστε. Θα ζήσω

Η χρονιά που έρχονται "αυτοί"...

Ο χρόνος δεν είναι πάντα ο καλύτερος γιατρός. Μπορεί να βασανίζει τον ίδιο τον δημιουργό του, τον άνθρωπο. Η ροή του δεν είναι ομαλή ούτε προβλέψιμη. Ζούμε μέσα του χωρίς να

«Mamacita Donde esta Santa Claus»

(Μανουλίτσα, πού είναι ο Άγιος Βασίλης)
Η τραγική ιστορία πίσω από το χριστουγεννιάτικο τραγούδι 

«Mamacita Donde esta Santa Claus» (Μανουλίτσα, πού είναι ο Άγιος Βασίλης)» Είναι αναμφίβολα το τραγούδι των ημερών... Είναι το τραγούδι που έχουμε συνδέσει με τα

Κοντά σ' αυτούς που χρωστάτε την ύπαρξη μας!

Philip Toledano’s photo series, ‘Days with my Father’

Ένας πατέρας έγραψε στον γιό του:
«Εάν μια μέρα με δεις "γέρο"... εάν λερώνομαι όταν τρώω και δεν μπορώ να ντυθώ...

Πορτοκαλί Όνειρα

Του Θεόδωρου Κουτρούκη 

«Σκρήν, Δημήτρη, Σκρήηην», ούρλιαξε ο προπονητής από τον πάγκο στην πλάγια γραμμή του γηπέδου, ενώ το μουστάκι του κόντευε να ξεκολλήσει από την υπερένταση. Το