Ο χρόνος και η αξία του...για ένα παιδί

Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του νατον περιμένει στην πόρτα...

Γνώσεις μέσα στο χρόνο

"Όσο αυξάνονται οι γνώσεις σου τόσο λιγοστεύει ο χρόνος σου"
το φιλοσόφησα μόλις τώρα!

Δεν έψαξα να βρω αν έχει γραφτεί κάτι σχετικά,

Ο Πολύτιμος χρόνος των ώριμων ανθρώπων

«..Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί,

Η χρονιά που έρχονται "αυτοί"...

Ο χρόνος δεν είναι πάντα ο καλύτερος γιατρός. Μπορεί να βασανίζει τον ίδιο τον δημιουργό του, τον άνθρωπο. Η ροή του δεν είναι ομαλή ούτε προβλέψιμη. Ζούμε μέσα του χωρίς να

Ο χρόνος τελικά δεν είναι χρήμα

«Η ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία» ανέφερε στην Α΄ Επιστολή του προς τον Τιμόθεο ο Απόστολος Παύλος.
Κι αν το «όλων» μάς ακούγεται κάπως σκληρό, υπάρχουν δεκάδες έρευνες από ψυχολόγους,

2011... we made it.

Καλή χρονιά σε όλους τους φίλους μας.
Κι ας θυμόμαστε να ταΐζουμε το ΑΥΡΙΟ περισσότερο από το χθες με ένα πλατύ χαμόγελο που θα τα
σκεπάζει όλα:))))


 

Η Καλύτερη φωτογραφία της χρονιάς...για μένα προσωπικά.Γιατί η ζωή είναι στιγμές σαν κι αυτές, που κλείνουμε βαθιά στο σεντούκι της καρδιάς και μας βοηθάνε να πάμε παρακάτω.

Επειδή παρασύρομαι

Πάει κι αυτό πέρασε Ένας χρόνος λοιπόν… Και τι χρόνος! Άγριος, δύστροπος, πικρός… Κύλησε σαν το νερό… Το νερό που γίνεται ρυάκι και ταξιδεύει μικρά κλαδάκια και τους κλέφτες που φυσάγαμε παιδιά. Το νερό που γίνεται και χείμαρρος και παρασύρει κορμούς δέντρων και αυτοκίνητα.
Είναι εκπληκτικό αν σκεφτείς πόσες μορφές μπορεί να πάρει ο χρόνος που αφήνεις πίσω. Αφήνεις; Σε αφήνει; Τελοσπάντων… Πλησιάζουν οι γιορτές. Και είναι για να κάνεις όνειρα και σχέδια. Είναι, όμως, και για αναπολήσεις και αναθεωρήσεις.

Μια ακόμη Δευτέρα...

Είναι έξι η ώρα και είμαι σε όνειρο... 

μέσα σε φιλιά και αγκαλίες δίπλα σε γάργαρο νερό... 

σε ένα κόσμο ονειρικό, αργό...

  

Ο ήχος ενοχλητικά, επιτακτικά και επίμονα,

Φεύγει, φεύγει η στιγμή

Το ρολόι βαδίζει χωρίς να βιάζεται

τρώει με σιγουριά τα χρόνια;

Οι μέρες είναι μικρά περαστικά πουλιά,

οι μήνες, ξεκρεμασμένοι από τον τοίχο

Πως να φάω έναν ελέφαντα μπουκιά...μπουκιά;

Μια ματιά στο πρόγραμμά μου μου δημιούργησε τέτοιο πανικό που ήθελα να γυρίσω στο κρεβάτι μου. Η απελπισία άρχισε να ξεθωριάζει με την σκέψη ότι θα μπορούσα να τα

Μάνα κράτα γερά

Σήμερα θυμήθηκα πάλι την φράση της μάνας μου όταν ήμουν άρρωστη,
"αχ παιδάκι μου, ας μπορούσα να πάρω τον πόνο σου"
Αχ μάνα μακάρι να μπορούσες

Η ζωή δεν είναι αγώνας

  Έχεις χαζέψει τα παιδιά να κάνουν "γύρω γύρω όλοι",

ή έχεις ακούσει τη βροχή να χτυπάει το έδαφος;

Έχεις ακολουθήσει την ακανόνιστη πτήση