Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο!

Επιλογές

Home
Home
About Me
About Me
ΥouΤube
ΥouΤube
Σκόρπιες Σκέψεις
Σκέψεις
Σκόρπιες Σκέψεις
Υπηρεσίες

2 Αυγούστου 2013

Ο χρόνος και η αξία του...

Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να
τον περιμένει στην πόρτα...

Γιος: «Μπαμπά, μπορώ να σε ρωτήσω κάτι;»
Πατέρας: «Ναι βεβαίως, τι είναι;»
Γιος: «Μπαμπάς, πόσα παίρνεις τη μια ώρα;»…
Πατέρας: «Αυτό δεν είναι δική σου δουλειά. Γιατί ρωτάς κάτι τέτοιο;» ρώτησε θυμωμένα.
Γιος: «Θέλω ακριβώς να ξέρω. Πες μου, σε παρακαλώ, πόσα παίρνεις τη μια ώρα;»
Πατέρας: «Αν θέλεις να ξέρεις παίρνω $50 την ώρα.»
Γιος: «Ωχ, απάντησε το παιδί, με το κεφάλι του κάτω.
Γιος: «Μπαμπά σε παρακαλώ μπορείς να μου δανείσεις $25;»

Ο πατέρας εξαγριωμένος, «εάν ο μόνος λόγος που με ρώτησες είναι να δανειστείς κάποια χρήματα για να αγοράσεις ένα ανόητο παιχνίδι ή κάποιες άλλες αηδίες, τότε να πας κατ’ ευθείαν στο δωμάτιό σου και στο κρεβάτι σου. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δεν εργάζομαι σκληρά καθημερινά για τέτοιες παιδαριώδεις επιπολαιότητες.»

Tο μικρό παιδί πήγε ήσυχα στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο μπαμπάς κάθισε σκεπτόμενος την ερώτηση του παιδιού και νευρίαζε περισσότερο. Πώς τόλμησε να κάνει τέτοια ερώτηση για να αποσπάσει μόνο κάποια χρήματα;

Μετά από μια περίπου ώρα, ο μπαμπάς είχε ηρεμήσει και είχε αρχίσει να σκέφτεται:

Ίσως είναι κάτι που πρέπει πραγματικά να αγοράσει ο μικρός με τα $25.00 και δεν ζητάει χρήματα πολύ συχνά. Πήγε στην πόρτα του δωματίου του παιδιού και άνοιξε την πόρτα.

«Κοιμάσαι γιε μου;» Ρώτησε.
«Δεν κοιμάμαι » απάντησε το αγόρι.
«Σκεφτόμουν, ότι ίσως ήμουν πάρα πολύ σκληρός μαζί σου νωρίτερα» είπε ο μπαμπάς. «Ήταν μια μεγάλη ημέρα και έβγαλα την κούραση μου σε σένα. Πάρε τα $25 που μου ζήτησες».
Το παιδί έτρεξε κατ’ ευθείαν επάνω του χαμογελώντας. «Σε ευχαριστώ μπαμπά!» φώναξε. Κατόπιν, πάει στο μαξιλάρι του και βγάζει από κάτω κάποια τσαλακωμένα χρήματα.

Ο πατέρας τότε βλέπει ότι το παιδί έχει ήδη κάποια χρήματα, αρχίζει να νευριάζει. Το μικρό παιδί αρχίζει να μετράει σιγά τα χρήματά του, και κοιτάζει τον μπαμπά του.
«Γιατί θέλεις περισσότερα χρήματα εφόσον έχεις ήδη μερικά;» ο πατέρας του γκρινιάζει.
«Επειδή δεν είχα αρκετά, αλλά τώρα έχω,» απάντησε το μικρό παιδί.
«Μπαμπά, έχω $50 τώρα. Μπορώ να αγοράσω μια ώρα του χρόνου σου; Σε παρακαλώ έλα νωρίς αύριο σπίτι . Θα ήθελα πολύ να φάμε μαζί.»
Ο πατέρας συντρίφθηκε. Αγκάλιασε τον μικρό γιο του και ικέτευσε για τη συγχώρεσή του.

Είναι ακριβώς μια σύντομη υπενθύμιση. 
Δεν πρέπει να αφήσουμε το χρόνο να περνάει από τα χέρια μας χωρίς να περνάμε χρόνο με εκείνους που πραγματικά σημαίνουν κάτι για εμάς. Θυμηθείτε να μοιραστείτε εκείνη την αξία $50 του χρόνου σας με κάποιους που αγαπάτε.
“Εάν πεθάνουμε αύριο, η επιχείρηση για την οποία εργαζόμαστε θα μπορέσει εύκολα να μας αντικαταστήσει μέσα σε λίγες ώρες . Αλλά η οικογένεια και οι φίλοι που αφήνουμε πίσω θα αισθανθούν την απώλεια για το υπόλοιπο της ζωής τους. ”

Ευτυχία Ζερδέ

4 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, καλή μου για την επίσκεψη...
      Φιλιά

      Διαγραφή
  2. Πράγματι αυτό που γράφεις είναι σωστότατο όμως δυστυχώς σκέψου στη σημερινή ζωή πόσα παιδιά είναι "πακέτα" σε σταθμούς, γιαγιάδες και νταντάδες γιατί διαφορετικά δεν μπορούν οι γονείς να προσφέρουν ούτε τα αναγκαία σε αυτά.Είχα τη τύχη να έχω το εργαστήρι μαγαζί μας ( βιοτεχνία)κάτω από το σπίτι μας σε μία εποχή που η δουλειά δεν είχε σταματημό.όμως επειδή είχαμε χονδρική φρόντιζα να κάνω τη "διανομή" των παραγγελειών έτσι ώστε να έχζουμε πάντα 2 ολόκληρους μήνες καλοκαίρι για τις κόρες μας..Τωρα ζω από κοντά το "τρέξιμο" της κόρης και του γαμπρού μου με τη δουλειά και τα 3 παιδιά..μένω κατάπληκτη που βρίσκει χρόνο μετά από τη κούραση της ημέρας να τα παίρνει από μένα και να τα πηγαίνει στο πάρκο πριν πάει σπίτι.Εμείς οι γονείς οφείλουμε να σκεφτούμε πρώτα τα παιδιά φίλη μου 'όμως..όμως οι συνθήκεςτώρα συγχωρούν τα πάντα καιτα θύματα..τα παιδιά που δεν θα ζήσουν ΠΟΤΕ αυτό που ζήσαμε εμείς .Εγώ προσωπικά με γονείς φοιτητές μεγάλωσα με μία γιαγιά..Καλή Κυριακή να ευχηθώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχεις απόλυτο δίκιο! Οι εποχές μας άλλαξαν και οι ανάγκες επίσης... Η κόρη σου διαισθάνεται, πάντως αυτή την ανάγκη του παιδιού και δεν αδιαφορεί, και όπως και να το κάνουμε το παιδί τις υπόλοιπες ώρες είναι μαζί σου...
      Εύχομαι να είσαι πάντα καλά να τους συμπαραστέκεται...
      Καλό απόγευμα...

      Διαγραφή

Τα σχόλιά σας είναι 'πνοή' για τον χώρο μας! Ευχαριστούμε!