«Στο τέλος όλα καλά πάνε!», έλεγε η Γιαγιά μου

Σήμερα σκεφτόμουν την γιαγιά μου που έχει πεθάνει εδώ και χρόνια.
Στάθηκε δεύτερη μάνα μου στην ζωή μου.

«Στο τέλος όλα καλά πάνε!»

Σήμερα σκεφτόμουν την γιαγιά μου που έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Στάθηκε δεύτερη μάνα μου στην ζωή μου. Επηρέασε σημαντικά τον

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις

Το είχα δημοσιεύσει στις 6/1/13 αλλά παραμένει επίκαιρο...

Τυχαία διάβασα αυτό το κομμάτι και αισθάνθηκα  έντονη την ανάγκη να το μοιραστώ μαζί σας...

Οι συνθήκες που περνάμε, τον τελευταίο καιρό, δεν είναι εύκολες. Αυτές οι σκέψεις

Ελλάδα - ο παράδεισος της σκέψης...

Κανένας ποτέ δεν έγραψε, ζωγράφισε, έπλασε, έκτισε ή εφηύρε οτιδήποτε, παρά μόνο για να ξεφύγει -κυριολεκτικά- από την κόλαση.

Το σακούλι των αναμνήσεων...

Όταν ανοίγει και φανερώνει το περιεχόμενό του...
Άλλες φορές μας γλυκαίνει τόσο με ζεστές στιγμές, γλυκά αρώματα, αγαπημένη μουσική...

Οι διακοπές και τα προβλήματα

Κανένα πρόβλημα δεν λύνεται στο επίπεδο που δημιουργήθηκε. Αφημένο στην τύχη ή ακολουθώντας την πεπατημένη μιας συμβατικής

Σαν ευλογία...

Θυμό με γέμιζε ο διάλογος. Βασανιστικός. Μονότονος. Αδιέξοδος. «Μα δεν θέλω να κοιμηθώ σου λέω!», «Δεν πειράζει. Κλείσε τα ματάκια σου κι ας μην κοιμηθείς». Και περίμενες, και περίμενες να κυλήσει ο πιο αργοκίνητος χρόνος του χρόνου. Και όσο περίμενες, το έσκαγε το μυαλό από το σώμα... Πόσο ατίθασο το μυαλό! Πάντα θα βρει την άκρη. Κι έκοβε βόλτες και γυρνοκόπαγε και γυρνοκόπαγε. Και πού δεν πήγαινε!

«Έχει μοναξιά η ελευθερία της σκέψης γιέ μου»

Διάβασα ένα πολύ όμορφο κείμενο που έχει πολύ "τροφή" για σκέψη και ανάλυση...

Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μερικά κομμάτια που μου άρεσαν ιδιαίτερα...

Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο

Όλη η ζωή είναι υπόθεσις χαμόγελο.

Είναι ένα γεια σου σ’ έναν άγνωστο στον δρόμο...

Το "εγώ" και το "πνεύμα"

Ένας δάσκαλός μου είπε κάποτε ότι το Εγώ (ego) είναι σαν ένα δίχρονο κορίτσι:
Το αγαπάμε βαθυά, αλλά δεν το αφήνουμε να

Έχω καιρό να γράψω...

Είναι πολλές μέρες που στριφογυρίζουν στο μυαλό μου σκέψεις ανάκατες που προσπαθούν να γίνουν λέξεις που θα μπορούν  να αποτυπώσουν τα αισθήματα των τελευταίων ημερών...

Οι φόβοι και η μάχη με τον χρόνο

«Αχ, λίγο καιρό, να προλάβω, να τελειώσω το Εργο! Υστερα, καλώς να ορίσει ο Χάρος», έλεγε ο Νίκος Καζαντζάκης, που ζητούσε χρόνο από τον Θεό για να δημιουργήσει

«Γιατί γράφετε σαν να 'ταν να πεθάνετε; φώναξα, αληθινά απελπισμένη». γράφει η Ελένη Γκίκα.
Κι εκείνος της απάντησε: «Οχι, δε θα πεθάνω, συντρόφισσα, και μη στενοχωριέστε. Θα ζήσω

Ας αλλάξουμε οπτική...

Πάντα πίστευα ότι παίζει μεγάλο ρόλο στην ζωή ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα. 

Μου κάνει εντύπωση πως αντιμετωπίζουν οι γύρω μου τα προβλήματα που αντιμετωπίζω

«Θέλεις να σε διαβάζει ο κόσμος αφότου έχεις πεθάνει;»

«Το πιστεύεις ειλικρινά αυτό;» με ρώτησε. «Ότι τα βιβλία δίνουν νόημα στη ζωή μας;»
«Ναι» του απάντησα. «Το βιβλίο πρέπει να είναι το τσεκούρι που σπάει τον πάγο στη θάλασσα

ΗΡΕΜΗΣΕ!

Αν σπαρταράει μάταια

και θέλει να ξεφύγει

Αν όσο αγωνίζεται

H Ζωή και η Αναζήτηση

«Η ανθρώπινη ζωή χαρακτηρίζεται από την ανάγκη να ξεχωρίζουμε 

το πραγματικό από το μη πραγματικό,

Ας βγούμε από το κλουβί των ηλιθίων...

O Ισοκράτης γράφει στην «Πολιτεία και Ηγεσία»: 

“Για τα νοσήματα του σώματος έχουν βρεθεί πολλές θεραπείες από τους

Ο χρόνος και η αξία του...

Ένας πατέρας γυρίζει σπίτι από την εργασία αργά, κουρασμένος και εκνευρισμένος, για να βρει τον πέντε ετών γιο του να

Τολμήστε...

Τολμήστε να γευθείτε μια γεύση!
Τολμήστε να ζήσετε μια εμπειρία!

Δεν είναι η τύχη...

Δεν είναι η τύχη, μα οι επιλογές που ορίζουν τη ζωή μας!

«Ήταν κάποτε μια γριούλα που αφού γέρασε αρκετά αποφάσισε πως καλύτερα θα ήταν για