Σήμερα σκεφτόμουν την γιαγιά μου που έχει πεθάνει εδώ και χρόνια.
Στάθηκε δεύτερη μάνα μου στην ζωή μου.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα γυναίκα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
30 Μαρτίου 2018
8 Μαΐου 2016
5 Μαΐου 2016
Λόγια γυναικών που σκοτώνουν...
Στην διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας η γυναίκα έπαιξε και συνεχίζει να παίζει σημαντικό ρόλο στην οικογένεια. Δεν παίζει ρόλο αν πρόκειται για την δική της οικογένεια ή τω γονιών της.
30 Μαρτίου 2016
8 Ιουνίου 2015
Ίσως πρέπει να φτιάξουμε μόνοι μας την "λιακάδα"...

30 Μαΐου 2015
Υπομονή χωρίς όρια - Μπορώ και εγώ!

8 Μαρτίου 2015
Αχ, γυναίκες έρημες
«…Φτωχές γυναίκες,
μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες,
τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες
εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού,
12 Ιουλίου 2014
Χαμένη ζωή, χαμένη γενιά, χαμένα όνειρα...

Πριν μερικές βδομάδες ταξίδευα οδικώς από Ελλάδα προς Σμύρνη. Καθ οδόν για Τσανάκαλε. σταματήσαμε σε ένα βενζινάδικο. Με την άκρη του ματιού μου βλέπω από
17 Ιουνίου 2014
Καθημερινοί Αγγελοι ζουν δίπλα μας…
Η απίστευτη ιστορία της Κινέζας ρακοσυλλέκτριας Lou Xiaoying η οποία κατάφερε μέσα σε 40 χρόνια να σώσει και να
21 Απριλίου 2014
Παραιτήθηκα - «πως θα μπορούσα τώρα να βάλω υπογραφή για ανθρώπινο αίμα»
Όταν διάβασα αυτή την επιστολή δεν άντεξα να μην την μοιραστώ μαζί σας...

Αγαπητοί μου μαθητές, αγαπητά μου παιδιά, Σήμερα αναγκάστηκα σε παραίτηση, δεν το θέλησα.
Ξέρετε πως χρόνια τώρα μαζί σας έζησα όλες τις
24 Αυγούστου 2013
Η ιστορία της Κινέζας ρακοσυλλέκτριας. Ένα ισχυρό μάθημα για όλους!!!

1 Φεβρουαρίου 2013
Η γυναίκα σήμερα...
Η λαϊκή ρήση πως πίσω από έναν πετυχημένο άνδρα, κρύβεται σχεδόν πάντα μια δυναμική γυναίκα, ισχύει και για τις επιχειρήσεις.
Σύμφωνα με διεθνείς έρευνες και στατιστικά
19 Μαΐου 2012
Πιστεύω σε σένα...
«Το μόνο πράγμα που δεν μπορούμε ποτέ να πάρουμε αρκετό είναι η αγάπη. Και το μόνο πράγμα που ποτέ δεν δίνουμε αρκετά είναι η αγάπη» – Χένρι Μίλερ.
Εδώ και κάμποσα χρόνια παιδεύομαι με τα ίδια
13 Μαΐου 2012
"Τα χέρια" - αφιέρωση σε όλες τις μητέρες...
"Εβδομήντα χρόνια τα κουβαλάει μαζί της και ποτέ δεν γύρισε να τα κοιτάξει.
Ούτε τότε που ήταν χλωρά, ούτε που μέστωσαν,
5 Μαΐου 2012
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες και οι μητέρες - Video
Το να είσαι μητέρα είναι η πιο δύσκολη «δουλειά» στον κόσμο…
Είναι όμως και η καλύτερη,
Τιμά όλες τις μητέρες που κάνουν τα πάντα για
24 Απριλίου 2012
αυτό που σας ζητάει η καρδιά...
''Ανοίξτε την καρδιά σας...
και ακούστε τι σας λέει...
Κυνηγήστε τα όνειρά σας,
γιατί μόνο ο άνθρωπος
6 Μαρτίου 2012
Μελίνα Μερκούρη - η γυναίκα
Η Μελίνα Μερκούρη γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 18 Οκτωβρίου 1920.
Μια από τις πρώτες γυναίκες ακτιβίστρια και
Μια από τις πρώτες γυναίκες ακτιβίστρια και
1 Μαρτίου 2012
Ο Φόβος
Η ημέρα ήταν δύσκολη, χωρίς να συμβεί κάτι νέο...
Ήρθε όμως η σταγόνα, αυτή η μικρή, μαγική σταγόνα που "ξεχειλίζει το ποτήρι".
Όταν τα προβλήματα αυξάνουν τόσο ραγδαία, τι
Ήρθε όμως η σταγόνα, αυτή η μικρή, μαγική σταγόνα που "ξεχειλίζει το ποτήρι".
Όταν τα προβλήματα αυξάνουν τόσο ραγδαία, τι
18 Φεβρουαρίου 2012
Μην τρέχεις...
Αυτές τις μέρες, με τα γεγονότα που βιώνουμε είχα την ανάγκη να κάτσω και να σκεφτώ...
Θα μειραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας και θα ήθελα να τις συμπληρώσετε...
Η ζωή μας είναι γεμάτη με δύσκολες περιόδους.
Αλλά καθενός το μαρτύριο διαφέρει.
Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι περνάς.
Κανείς δεν μπορεί να αξιολογήσει πόσο υποφέρεις.
Δεν μπορείς να μοιρατσείς, απόλυτα τα αισθήματα που σου
Θα μειραστώ τις σκέψεις μου μαζί σας και θα ήθελα να τις συμπληρώσετε...
Η ζωή μας είναι γεμάτη με δύσκολες περιόδους.
Αλλά καθενός το μαρτύριο διαφέρει.
Κανείς δεν μπορεί να ξέρει τι περνάς.
Κανείς δεν μπορεί να αξιολογήσει πόσο υποφέρεις.
Δεν μπορείς να μοιρατσείς, απόλυτα τα αισθήματα που σου
20 Ιανουαρίου 2012
Θέμα ανάσας
Δύσκολοι καιροί... επίπονα χρόνια.Μια χειρουργική επέμβαση του παιδιού μου, αγωνία για την εξέλιξη, κάθε μορφασμός πόνου και μαχαίρι στην καρδιά μου.
"Αχ να μπορούσα να πάρω εγώ τους πόνους σου που αντέχω, που έχω περάσει τόσα στην ζωή μου και ξέρω να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο χωρίς προστατευτικά μαξιλάρια και να μην ματώνω."
Πάει πέρασε κι αυτό...και ξανά στην γνωστή ρουτίνα της καθημερινότητας. Να μιλάω ώρες για πολιτική, κενούς αριθμούς, απάνθρωπες στατιστικές, ΤΟΣΟ που όγκωσε η ψυχή θυμό,οργή, που με αποπροσανατόλισαν από την ουσία της ζωής.
ΚΑΙ ξέχασα να μιλήσω για την αγκαλιά μου... για το δικό μου λιμάνι, που είναι εκεί όταν το χρειάζομαι και θέλω να μουλώξω.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)















