"Οι Έλληνες" του Νικηφόρου Βρεττάκου

Ένα πολύ αξιόλογο ποίημα που παραμένει επίκαιρο...

Θα προτιμούσα νάχω ζήσει στον καιρό της Τροίας.

Μπορεί νάκανα τότε κάτι περισσότερο

παρά αυτή η αναδουλειά κι αυτή η αβεβαιότητα

κι αυτός ο φόβος κάθε μέρα, αυτές οι περιπέτειες

Δρόμοι χωρίς νόημα...

Μεγάλοι συνωμότες, 

δρόμοι χωρίς πεπρωμένο, 

διασταυρώνοντας το Χ των διστακτικών μου βημάτων,

Ακόμη και την ημέρα την τελευταία, μπλακ τζακ πέτυχε: 21 Φεβρουαρίου

Μελαγχόλησες, νιώθεις πεταμένος

Μες στην πόλη σου σα ξένος, βρε παιδί μου αμάν

Ο αγώνας για το αυτονόητο...

Ο αγώνας για το αυτονόητο 

είναι ο πιο εξουθενωτικός κι ο πιο ύπουλος -

Απόσταγμα ψυχής...

"Όποιος γλυτώνει από ένα δάκρυ έναν άνθρωπο, υψώνει ένα

Μια κόρη...

Της Καλομάνας το παιδί

το πρώτο ναν' κορίτσι.

Και του πατέρα η χαρά

Το πορτραίτο της ζωής μου

Φτιάχνω εγώ το πορτραίτο της ζωής μου

και ας είναι δύσβατο τοπίο η

Κ Α Τ Α Ρ Γ Η Σ Ι Σ

Δεν το διαβάζουμε πρώτη φορά, αλλά νομίζω ότι στις μέρες μας είναι πολύ επίκαιρο...

Επειδή καιρούς το Έθνος δυστυχίας διατρέχει,

επειδή ελπίς καμία δεν υπάρχει κατ' αυτάς,

επειδή και το Ταμείον εις δαπάνας δεν αντέχει

καταργούμεν τας πρεσβείας και

Ντίνος Χριστιανόπουλος... γιατί υπάρχουν ακόμη αξίες

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος -μόλις έμαθε ότι θα τιμηθεί με το φετινό μεγάλο βραβείο του υπουργείου Πολιτισμού- έκανε την εξής δήλωση:
«Ούτε θα εμφανιστώ, ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία, ούτε τα λεφτά τους». Άξιος, κύριε Χριστιανόπουλε, κι ας μη θεωρηθεί αυτό επιβράβευση εκ μέρους μας

Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται… Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου – και κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά – και κάποτε πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας…

Ἀρχηγοί

Μια ποιητική βραδιά αφιερωμένη στον Σουρή και τα σύγχρονα γεγονότα της πολιτικής μας σκηνής μου θύμισε αυτό το ποίημα και το μοιράζομαι μαζί σας...

Τοῦ Διογένη πιάσετε ἀμέσως τὸ φανάρι,

κι᾿ ἐλᾶτε νὰ γυρέψουμε κανέναν ἀρχηγό·

ἀλλὰ καθένας μας, θαρρῶ, εἶν᾿ ἄξιος νὰ πάρῃ

τὴν ἀρχηγίαν κόμματος, ἀκόμη δὰ κι᾿ ἐγώ.

Γιὰ τὰ πρωτεῖα ξεψυχᾷ κάθε Ρῳμιὸς λεβέντης,

η κούπα της ζωής

Εδώ βρίσκεται ότι αγάπησα,

εδώ εκτείνεται το μικρό μου σύμπαν,

στην ζωντάνια των

Όταν όλα αρχίζουν μια φορά...

 

Όταν όλα αρχίζουν μια φορά και τελειώνουν στον έναν καιρό.

Από τον ποιητή και φίλο μου Γιάννη Παππά.

Μια φορά κι ένα καιρό

Μου είχες πει το σ αγαπώ

Θα 'θελα πάλι να βρεθώ

Στο παραμύθι της ψυχής σου

Να ταξιδέψω να χαθώ

Μια φορά κι ένα καιρό

Θα 'θελα πάλι να βρεθώ

Στο κόκκινο φιλί σου

Μίλα μου...

Μη φοβάσαι την αγάπη κι ας είναι βοριάς ...κρύψου μες την καρδιά μου

από τον Gianni Pappa.

Μάνα της Καρδιάς!

Ένα μικρό αφιέρωμα στην Μάνα,  που έφερε στον κόσμο Εκείνον που δίδαξε την Αγάπη, και στην μορφή της αντικατοπτρίζονται  όλες οι  μανούλες του κόσμου.

Ζωντανό προσκεφάλι η καρδιά μου
να βρίσκουν τα παιδιά αναπαμό.
Η λαχτάρα, παραστάτης της ζωής μου,
μόνιμη ευπρόσδεκτη σύνοικος
και στο στόμα μου πάντα ευχές-προσευχές.

«Κοιτάξτε το! Δεν είναι πανέμορφο;
Είν’ το παιδί μου!
Έκανε λάθη; Έσφαλλε;
Κανείς να μην πει ότι τόθελε.
Να μην το μαλώσει κανένας,
γιατί είν’ το παιδί μου
Πρόκοψε; Καμαρώστε το! Είναι παιδί μου!»


Σαν τη δική μου αγάπη, καμιά!
Σαν της μάνας τη χαρά και τον πόνο κανένας!
Αγαπάει πριν να δει.
Πάνω απ´ τη νάκα, πάνω απ’ το λίκνο,
πλάθει πορεία ουρανόδρομη ονείρων!

Αν μπορούσα, δίχτυ αγάπης πυκνό,
αδιαπέραστο κι άφθαρτο θα 'πλεκα
και μπροστά στα παιδιά μου θα το 'στηνα,
προστασία –όσο ζω κι αφού φύγω-
απ’ του κακού τους ανέμους,
απ’ το φθόνο του κόσμου κι απ´ τ´ άδικο.
Στημόνι, οι Ελπίδες,
Υφάδι, της Αγάπης τα Όνειρα
και οι σκέψεις, σαϊτιές επιδέξιες.

Θεέ μου,
μέσα στο στέρνο μου
της ουράνιας φλόγας τη ζέστα απιθώνοντας,
μ´ έκαμες Μάνα της Καρδιάς και όχι του ενστίχτου.
Δεν γεννώ, έτσι απλά·
δια βίου τα μωρά μου ανατρέφω.
Με το είναι μου όλο –όσο ζω κι αφού φύγω-
τους ανεκτίμητους καρπούς μου φροντίζω.

Πηγή: hamomilaki