KAI ΞΑΦΝΙΚΑ.... ΠΙΣΤΕΨΑ ΣΤΟ ΘΑΥΜΑ.

Είμαστε δυο,είμαστε τρεις...είμαστε χίλιοι δεκατρείς.
Καθηλωμένη μπροστά στο pc μου παρακολουθώ αμίλητη έναν ψίθυρο να γίνεται σιωπηλή κραυγή.
Μία στάλα από βροχή να γίνεται ξαφνικά καταιγίδα.
Και να παίρνει την ψυχή μου και να την ταξιδεύει σε κείνα τα ξεχασμένα χρόνια, τότε που η καρδιά ακόμη αντιστεκόταν.

Που μέτραγε τις αποστάσεις,τα πεζοδρόμια, βήμα βήμα, και το όνειρο ήταν εφικτή πραγματικότητα.

Που η λέξη συμβιβασμός δεν υπήρχε στο λεξιλόγιο.
Που ακολουθούσε την σκιά Γιγάντων και μαθήτευε στο μετερίζι των αγώνων.
Επαναστάτρια από μικρή απέναντι σ`όλα αυτά που θεωρούσα άδικα.
Χτύπαγα γροθιά στο μαχαίρι κι ας μάτωνα.

Μεγάλωσα και συμβιβάστηκα νομίζοντας ότι ήμουν γραφική.
"Σοβαρέψου μάνα επιτέλους" η φωνή των παιδιών μου πάντα με προσγείωνε στην πραγματικότητα.

"Εσύ θα βγάλεις το φίδι από την τρύπα"?
"Πάψε να μας κοψοχολιάζεις μεγάλωσες πια...ωρίμασε επιτέλους"

Κι εγώ ωρίμασα και παραδόθηκα...ωρίμασα και προδόθηκα...από μένα.

Και χθες  είδα το όνειρο να ξετυλίγεται,έτσι απλά όπως γίνεται με κάθε απλό στην ζωή μας.
Γιατί το απλό κρύβει ομορφιά.
Μία πρόταση στην αρχή από τον  Άνεμο ..."Σιωπηλή διαμαρτυρία για το ξεπούλημα των ονείρων μας".
Στην αρχή μου φάνηκε γραφικό.
Μετά σκέφτηκα γιατί όχι? Να και κάτι που δεν το έχεις κάνει ποτέ.

Σιώπα κι ίσως κάτι βγει.
Καμιά φορά η σιωπή είναι σαν τον μουντό καιρό πριν ξεσπάσει η καταιγίδα και λάμψει ο ουρανός με κεραυνούς κι αστραπές.

Περίμενα να δω τι απήχηση θα είχε στην υπόλοιπη @παρέα.
Μετράγαμε συμμετοχές αντιρρήσεις διαφωνίες κι η καρδιά άρχισε να πιστεύει ότι ίσως γίνουμε πολλοί.
Που ξέρεις μπορεί η σπίθα να γίνει πυρκαγιά και να φωτίσει το σκοτάδι μας,έλεγα στον εαυτό μου.

Και ξαφνικά είδα να ξεδιπλώνεται μπροστά μου το θαύμα που είχα ξεχάσει.
ΟΙ δύο γίναμε τρεις,οι τρεις πέντε, και το email μας να πλημμυρίζει από δηλώσεις με συμμετοχές.

Κι ήταν κάτι συγκινητικό να βλέπεις αυτή την σύναξη να ξεδιπλώνεται σαν χωριό αυτόνομο.
Και τα κεράκια να φέγγουν σιωπηλά τις ψυχές μας με το φως της ελπίδας, ότι αδέλφια είμαστε κι εμείς εδώ  δίπλα σας συμμετέχουμε.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ
ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΟΡΕΙ.
ΕΝΑ ΘΕΡΜΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΠΟΥ ΣΤΑΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΜΑΣ.
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΝΑΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΟΤΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΙΣΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΘΗΚΕ ΑΚΟΜΑ.

ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΕ ΣΕΝΑ,  ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΕ ΜΕΝΑ , ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΕ ΜΑΣ.... ΠΙΣΤΕΨΕ ΣΤΟ ΘΑΥΜΑ!!!.